«Έρωτας – Θάνατος – Θρίαμβος» από το μουσικό σύνολο «Guitarte Ensemble»

Με προμετωπίδα τα τρία θέματα που απασχολούν το κέντρο της ανθρώπινης ύπαρξης, η Διεύθυνση Πολιτισμού του Δήμου Χαλανδρίου, στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Όταν η ποίηση συναντά τη μουσική» διοργανώνει το Σάββατο 13 Μαΐου, στις 8 το βράδυ, στο Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο, μουσική εκδήλωση  με το μουσικό  σύνολο «Guitarte Ensemble».

Η μουσική παράσταση «Έρωτας – Θάνατος – Θρίαμβος», ελεγεία σε τρεις πράξεις, έχει ως κεντρικό άξονα το έργο του F.G. Lorca, «Romancero gitano» (τσιγγάνικο τραγουδιστάρι), που δημοσιεύθηκε το 1928. Παρουσιάζεται ολόκληρος ο κύκλος τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη, Romancero gitano, βασισμένος σε επτά ποιήματα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα σε ποιητική απόδοση στα ελληνικά από τον Οδυσσέα Ελύτη.

Με αφορμή τις αναφορές του Λόρκα στον έρωτα και στον θάνατο, ξετυλίγεται κατά τη διάρκεια της παράστασης ένα νήμα που συνδέει τον αρχαίο ποιητή Σείκιλο και τη Σαπφώ με τον ποιητικό λόγο του γερμανού λογοτέχνη Richard Dehmel (1863 – 1920). Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται επίσης μουσικά ιντερμέδια με έργα των Βιβάλντι, Σαίνμπεργκ, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη κ.α.

Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο
Φιλικής Εταιρείας και Τομπάζη 18
Χαλάνδρι

Το μουσικό σύνολο Guitarte ensemble ιδρύθηκε (2005) και διευθύνεται από τον Νίκο Χατζηελευθερίου, με συνοδοιπόρους τον Χρήστο Φάκλαρη, τον Φραγκούλη Καραγιαννόπουλο τη Μαρία Παπαμιχαήλ, τη Χριστίνα Πολυκρέτη, το Νεκτάριο Σακελλαρίου και την Άννα Σαρτζίδου στο τραγούδι.
Κοινή τους αφετηρία η κιθάρα.
Με αυτό το ανοιχτό μη καθορισμένο σχηματικά- μουσικό σύνολο, επιδιώκουν τη διαμόρφωση ενορχηστρωτικής δυναμικής στην εκτέλεση-απόδοση μουσικής από όμοια (κιθάρες) όργανα. Στοχεύουν σ αυτό χωρίς την αφαίρεση όγκου, συνηχήσεων, αρμονικού εύρους, χωρίς εν κατακλείδι τη μετάλλαξη του τρόπου παιξίματος της κιθάρας ως solo όργανο. Η ανάδειξη νέων έργων γραμμένων μ’ αυτήν τη λογική, αλλά και μεταγραφές με τέτοιον τρόπο που να αναδεικνύουν τη φυσιογνωμία του οργάνου, είναι τα μέσα τους.
Το μουσικό σύνολο Guitarte, είναι ανοιχτό και ευέλικτο στον αριθμό εκτελεστών, στο ρεπερτόριο, στη συνύπαρξη με άλλα όργανα, αλλά και στη σύμπραξη με άλλες τέχνες, στοχεύοντας στην παραγωγή σύνθετων μουσικών παραστάσεων (συναυλιακής παρουσίασης και διακριτικού μεγέθους), ικανών τόσο να διεγείρουν τη δημιουργικότητα των μουσικών όσο και να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις-ανάγκες του σύγχρονου κοινού.